Âdemoğlu aç gözünü
Âdemoğlu aç gözünü,
Yeryüzüne kıl, bir nazar,
Gör bu latif çiçekleri,
Hangi kuvvet yapar, bozar.
Her bir çiçek bir naz eder,
Över Hakk’ı, niyaz eder,
Kurtlar, kuÅŸlar, hepsi birden,
Hâlık’ına âvâz eder.
Bu çiçekler bezenirken,
Göğe doğru uzanırken,
İbret alıp özenirken,
Habersizce gelir sefer.
Rengi döner günden güne,
Toprağa dökülür yine,
Bu ibrettir söyleyene,
Hakikati, ârif sezer.
Bu sırları duymalıydın,
Büyüklere uymalıydın,
Dinimizi yaymalıydın,
Gafletlerin neye deÄŸer?
Gelen elbette gidermiÅŸ,
Konanlar bir gün göçermiş,
Ecel şerbeti içermiş,
Her kim, bu manadan geçer.
Koşanlar bir gün yorulur,
Yapılanlar elbet sorulur,
Kim nettiyse onu bulur.
Hak’tan gelir hayırla şer.
