Ahirette Cennet nimetlerinin en yükseğine ulaşmak için salih amel sahibi olmamız gerekmektedir. Kıyamet günü, bedenimiz tekrar var olacaktır. Dünyada Cennet nimetlerine uygun amel eden kişiler bu nimetlere kavuşacaktır. Fakat Cennet nimetlerini, lezzetlerini yalnız bedenin lezzeti zannetmek yanlıştır. Dünyada yükselmeye başlıyan bir ruh, bedenden ayrılınca, kıyamete kadar, her an, yükselmeye devam eder. Cennette beden, sonsuz kalabilecek evsafta dünyadakinden bambaşka özellikde var olacakdır.

Cennet de tüm güzelliklerden, nimetlerden faydalanacağız ve sahip olacağız. Kitabımız kuran-ı kerim de cennet ile ilgili müjdeler bulunmaktadır. Sonsuz bir güzel hayat yaşamak için sadece yapmamız gereken bu fani dünyada haramdan, günahlardan, yasaklardan uzak durmaktır.

Yükselmiş olan ruh, bu ceset ile birleşerek kıyamet hayatı başlayacaktır. Cennette, bedenin ve ruhun ayrı ayrı nimetleri, lezzetleri olacaktır. Yüksek olanlar, Cennette de ruhun lezzetlerine ehemmiyyet vereceklerdir. Ruhun lezzeti, bedenin lezzetlerinden farklı ve katkat ziyade olacaktır. Ruhun lezzetlerinin en tatlısı, en yükseği de, Allahü teâlâyı görmek olacaktır.

Yüksek insanlar, arifler, dünyada iken, ahiretteki ruh lezzetlerinden bir kısmına kavuşurlar. Bedenin Cennetine dünyada kavuşulamaz.
Allahü teâlâ, dünyada kendini göstermedi. His uzvları ile anlaşılmadı. Böyle olması, insanlara büyük rahmettir. Görülseydi, kötü kimseler, Ona hakaret ederler, alay ederler, kahır ve gadab-i ilâhiye sebep olurlardı. Kötülerin yanı sıra, iyiler de azab görürlerdi. İyiler şehid olurlar ise de, dünyada rahat, huzur kalmazdı.
Cennet lezzetleri, dünya lezzetleri gibi değildir. Hatta, dünya lezzetlerine hiç benzemezler. Allahü teâlâ, Cennetteki lezzetleri, dünyada işiterek anlıyabilmemiz için, dünyada onlara benziyen lezzetler yarattı.
Böylece, o lezzetlere kavuşmak için çalışmamızı emretti.

Cennet lezzetlerinin tadını alabilmek için, önce acı, sıkıntı çekmek lazım değildir. Çünkü, Cennetteki bedenin yapısı, dünyadaki gibi değildir. Dünyadaki beden, yok olacak bir halde yaratıldı. Takriben yüz sene dayanacak kadar sağlamdır. Cennetdeki beden ise, sonsuz kalacak, hiç yıpranmıyacak sağlamlıktadır. Çünkü kıyametten sonra ki hayat sonsuzdur, ölüm yoktur. Aralarındaki benzerlik, insan ile, aynadaki hayali arasındaki benzerlik gibidir. İnsan aklı, kıyametteki varlıkları anlıyamaz. Akıl, his organları ile duyulanları ve bunlara benziyenleri anlıyabilir. Cennet nimetlerini, lezzetlerini, dünyadakilere benzetmek, onlar üzerinde mantık, fikir yürütmek insanı, çürük, yanlış neticelere götürür. Bilinmiyen şeyleri, bilinen şeylere benzeterek, fikir yürütmek, batıldır, geçersizdir.

Yüce Allah’ımız bizleri salih amel sahibi yapıp, Cennetine kabul eyler inşallah.

Dinimizde Helal yemenin öneminin yeri büyüktür. Helal; dinen yenmesi içilmesi ve yapılması uygun görülen; dinin, izin verdiği ve din kurallarına aykırı olmayan, yasaklanmamış olan her şeydir. Haram kesinlikle yasaklanmıştır. Ebû Süleymân-ı Dârânî hazretleri buyurdu ki, helalden bir lokma az yemeği, akşamdan sabaha kadar namaz kılmaktan daha çok severim. Çünkü, mide dolu olunca, kalbe gaflet basar. İnsan Rabbini unutur. Helâlin fazlası böyle yaparsa, mideyi haram ile dolduranların hali acaba nasıl olur?

Sehl bin Abdüllah-i Tüsterî buyuruyor ki, yolumuzun esâsı üç şeydir: Helal yemek, ahlak ve amelde Resûl aleyhisselâma tâbi’ olmak ve (ihlâs) yani her işi, yalnız Allah rızası için yapmaktır.
İbrâhîm Edhem buyurdu ki: Temiz ve helâl ye de, ister sabaha kadar ibâdet et, ister uyu ve ister, hergün oruc tut, ister tutma!

İmam-ı Gazali buyuruyor ki: Bu dünya, ahiret yolcularının bir konak yeridir. İnsana burada yiyecek ve giyecek lazımdır. Bunlar ise çalışmadan ele geçmez. Heran mal kazanmak için uğraşan aldanmıştır. Hem ahiret için hazırlanmalı, hem de dünya ihtiyaçlarını kazanmalıdır. Fakat, bunları da, ahiret yolculuğunda lazım olduğunu düşünerek kazanmalıdır.

Kendinin ve çoluk çocuğunun ihtiyaçlarını helâlden kazanmak, kimseye muhtac kalmamak, cihâd etmektir. Birçok ibadetlerden daha sevaptır. Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem”, bir sabâh, Eshâbı ile konuşurken, kuvvetli bir genç, erkenden dükkanına doğru geçdi. Bazıları, erkenden dünyalık kazanmağa gideceğine, buraya gelip birkaç şey öğrenseydi iyi olurdu, deyince, Resûlullah “sallallahü aleyhi ve sellem”, “Öyle söylemeyiniz! Eğer kimseye muhtac olmamak ve ana, baba, çoluk çocuğunu da muhtac etmemek için gidiyorsa, her adımı ibadettir. Eğer, herkese öğünmek, keyf sürmek niyetinde ise, şeytanla beraberdir” buyurdu. Bununla ilgili diğer hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: “Bir Müslüman, helal kazanıp, kimseye muhtaç olmaz ve komşularına, akrabasına yardım ederse, kıyâmet günü, ayın ondördü gibi parlak, nurlu olacakdır”. “Doğru olan tüccar, kıyamette sıddîklarla ve şehîdlerle beraber olacaktır”. ”Allahü teâlâ, sanat sahibi mümini sever”.”En helâl şey, sanat sahibinin kazandığıdır”. “Ticaret yapınız! Rızkın onda dokuzu ticarettedir”.”Kendini başkasından sadaka istiyecek hâle düşüreni, Allahü teâlâ yetmiş şeye muhtac eder.”
İslamiyet ticarete, san’ate, ferdin üretim kapasitesinin genişlemesine, ekonomik sâhada ilerlememizi emreder.

Ticarette ne aldanalım nede aldatalım. Ne bir malı piyasada yokken satmama ahlakı, Nede verdikten sonra fiyatında belirsiz artış yapmak dinimizce haramdır. Ticarette amaç kar olsada, bir maldan katı katıya kar etmekte caiz değildir. Ticari ahlâkta dine uygun alış veriş yapmakla sağalanabilir. Çok alışveriş yapanlar vardır ki, bunların Müslümanlara zararı dokunuyor. Bunları yapanlar, lanet içinde kalıyor. Alışverişte Müslümanlara zarar yapmak iki türlü olur; Birisi, herkese zararı dokunmak olup, bu da iki kısmdır: Biri ihtikârdır (Karaborsacılıktır) yani, kıtlık zamanında insan ve hayvan gıda maddelerini piyasadan toplayıp, yığıp, pahalandığı zaman satmaktır. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” buyurdu ki, “Bir kimse gıda maddelerini alıp, pahalı olup da satmak için kırk gün saklarsa, hepsini fakirlere parasız dağıtsa, günahını ödeyemez”.

İlaçların çoğunda ihtikâr olmaz ise de, zaruri olan, ensülinin, aşı ve serum gibi belli mikroplara karşı kullanılması, ekmeğin açlığa karşı kullanılması gibi, muhakkak şifâya sebep olduğundan, bu gibi, tesîri kuvvetli ilâcları saklıyarak kara borsacılık yapmak haram olur. Gıda maddeleri çok olup, herkes kolay alabilirse, ihtikâr haram olmaz. Fakat, böyle zamanlarda da, mekruh olur. Çünkü, insanların zararını beklemek, iyi değildir.

Herkese yapılan zararın ikinci kısmı, kalp para sürmektir. Alan, anlamazsa, zulmedilmiş olur. Anlarsa, o da başkasını, başkası da, bir diğerini, zincirleme aldatırlar. Elden ele dolaşdıkca, günahı, hep birinci kimseye de yazılır. Bunun için, “Bir sahte lira vermek, yüz lira çalmaktan daha fenâdır” buyurmuşlardır. Çünkü, hırsızlığın günahı bir keredir. Bunun günahı ise, öldükten sonra bile devam eder.

En zavallı kimse, ölüp gittiği halde, bıraktığı kötülük sebebi ile günahı tükenmiyen kimsedir. Öldükten senelerce sonra günahı yazılır ve azâbını çeker. Eline sahte para geçen, onu yok etmeli, kimseye vermemelidir. İnsan paraları iyi tanımalı ve aldanmamakdan ziyade, kimseyi aldatmamağa dikkat etmelidir.
Bilmiyerek alıp vermek de günahtır. Çünkü, insanın, başına gelen her işin, dindeki ilmini öğrenmesi vâciptir. Bunun için sahte paraların özelliklerini öğrenelerek bunları almamalıdır.
Alışverişte, zararın ikincisi, alışveriş edilen kimseye yapılan zarardır. Zarar veren her iş, zulüm olur. Zulm ise haramdır. Her Müslüman, kendisine yapılmasını istemediği birşeyi, kâfirlere dahî yapmamalıdır.

Yüce Allah’ımız bizlere helalinden ve hesabını verebileceğimiz kazanç versin. ( Amin )

Dinimizde Allah katında günahlar küçük ve büyük olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Şüphesiz ki büyük günahların en başında Allah’a Şirk koşmak gelir. Küçük ve büyük günahların mahiyeti ve büyük günahların sayısı konusunda, İslam bilginleri arasında görüş ayrılıkları vardır. Bazı bilginler, ayet-i kerime ve hadis-i şeriflerde, büyük suç olduğu beyan edilen fiiller büyük günahtır, demişlerdir. Bazı bilginler ise, ayet ve hadis-i şeriflerde (namaz kılmamak, zekat vermemek gibi) hakkında tehdit ve azap bildirilen şeyler büyük günahlardandır, demişlerdir. Bir hadis-i şerifte ise, tevbe edilmeyip, ısrarla işlenen küçük günahların da büyük günaha dönüşeceği, ifade buyrulmuştur. Gerçek şu ki;
büyük ve küçük günah izafi terimlerdir. Nitekim sevaplar da böyledir.

Daha büyüğü ile karşılaştırılan her şey küçüktür. Daha küçüğü ile karşılaştırılan bir şey ise, karşılaştırıldığı şeye göre büyüktür. Bu itibarla aynı günah, kendinden küçüğü ile mukayese edilirse, büyük sayılır; kendisinden büyüğü ile mukayese edilince de küçük olur. Mutlak ve en büyük günah, şirk ve küfürdür. Ondan büyük günah yoktur.

Hadis-i şeriflerde büyük olduğu belirtilen günahlar: Allah’a şirk koşmak, cana kıymak, sihir yapmak, faizcilik yapmak, yetim malı yemek, zina yapmak, yalan olarak zina suçlamasında bulunmak, savaştan kaçmak, hırsızlık yapmak, içki kullanmak, yalancı şahitlik yapmak, yalan yere yemin etmek, başka-sının malını gasbetmek… gibi tiil ve davranışlardır. Büyük günahlardan dolayı Allah affetmez ise kul azap görür. Küçük günahlardan dolayı da kulun azap görmesi ehli sünnet görüşüne göre caiz görülmüştür.

Allah’a şirk koşmak dışındaki tüm günahların şartlarına uygun olarak tevbe edilmesi halinde affedileceği bildirilmiştir. Bu konuda Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulmuştur:
“Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah bütün günahlan bağışlar.”(Zümer, 53).
“Eğer yasaklandığınız büyük günahlardan kaçı-nırsanız sizin, küçük günahlarınızı örteriz ve sizi şerefli bir yere sokarız.”(Nisa, 31)

Dinimizde Tövbe etmenin önemi

Cenab-ı Allah’ın bizlere bir lütfudur Tövbe, haram işledikten sonra, pişman olup, Allahü teâlâdan korkmak, bir daha yapmamaya azmetmek, karar vermektir. Dünyada zarar hâsıl olmasından korkarak pişman olmak, tövbe olmaz. Çeşitli günah işliyenin bunlardan bazısında ısrâr ederken, bazısına tevbe etmesi, sahîh, geçerli olur.

Yüce Allahımız bizlere şeytana uyup günah işlediğimizde tövbe etme kapısını açık bırakmıştır. Elbette ki bunu oyuncak haline getirmemelidir müminler. Tövbe istigfar çekmeliyiz. Nitekim Peygamber Efendimiz s.a.v. her gece tövbe etmiştir.

Tövbeden sonra, günahı tekrâr işliyenin, tekrâr tövbe etmesi sahîh olur. Böylece, çok kere tövbe etmesi, sahîh olur. Büyük günahın af olması için, tövbe etmek şarttır. Beş vakit namaz ve Cuma namazı, Ramezân-ı şerîf orucu, hac etmek, istigfâr etmek, büyük günah işlemekten sakınmak gibi ibâdetler, küçük günahların af edilmesine sebep olur.

Şartlarına uygun olarak tövbe edince, küfür ve günahlar muhakkak af olunur. Hacc-ı mebrûr, kazaya kalmış olan farzlardan ve kul haklarından başka günahların afına sebep olur. Şartlarına uygun olarak ve ihlâs ile yapılan hacca, (Hacc-ı mebrûr) denir.

Bu ikisinin af olması için, kazaların ve kul haklarının ödenmesi de lâzımdır. Hac ile, farzı yapmamanın günahı af edilmez ise de, vaktinde yapmamanın, vaktinden sonraya bırakmanın günahı af edilir.
Hacdan sonra, farzları kaza etmeğe hemen başlamazsa, gecikdirme günahı tekrâr başlar ve zamanla katkat artar. Geciktirmek, büyük günahdır. Bunu iyi anlamak lâzımdır. “Hacc-ı mebrûr yapanın günahları af olur. Dünyaya yeni gelmiş gibi olur” hadis-i şerifi, kaza ve kul hakkından başka günahların af olacağını göstermektedir.

Resûlullahın “sallallahü aleyhi ve sellem” arefe gecesinde ve Müzdelifede, hâcıların günahlarının af edilmesi için yaptığı duâların da, böyle olduğu bildirilmişdir. Kaza ve kul haklarının da, afa dâhil olduğunu bildiren âlimler var ise de, bunlar, tevbe edip de kazadan ve ödemekden âciz olanlar içindir.
Hûd sûresinin yüzonbeşinci âyet-i kerîmesinde meâlen, “Hasenât, günahları yok eder” buyuruldu. Bu âyet-i kerîmeye, kazası yapılınca, af olurlar manası verilmişdir. Gıybet olunan kimsenin işitmesinden sonra üzülmesi de, bu gıybeti yapan için, ayrıca büyük günah olur. Bu günahın afına sebep olacak hasene, onunla helâllaşmaktır.

En seviyeli islami sohbet ve dini sohbet sitesi http://www.islamsohbeti.net

Dinimizde ticaretin önemi anlatılmıştır. Ticaretimize hile, haram, yalan karıştırmamalıyız. Öyle bir ticaret yapmalıyız ki ne bizim nede alıcının kafasında soru işareti kalmamalıdır. İmam-ı Gazali hazretleri buyuruyor ki: Bir kimsenin dünya ticareti, âhıret ticaretine mani olursa, bu kimse bedbahttır, zavallıdır. Bir çömlek almak için, altın kupa verene ne denir? Dünya, saksı parçası gibidir. Hem kıymetsizdir, hem de çabuk kırılır. Âhıret ise, altından kupa gibidir ki, hem çok kıymetlidir, hem de dayanıklıdır, kırılmaz. Hatta hiç tükenmez.

Dünya ticaretinin ahirete yaraması için ve Cehenneme sürüklememesi için, çok uğraşmak lâzımdır. İnsanın sermayesi, dîni ve âhiretidir. Bu sermayeyi kaptırmamak için, çok uyanık olmak lâzımdır. Dînini kayırmak istiyenler şunlara dikkat etmelidir:
Her sabah şöyle niyet etmelidir ki, kendisinin ve evlâd ve âilesinin rızkını kazanmak, onları kimseye muhtac bırakmamak, Allahü teâlâya rahat ve temiz ibâdet edebilmek, âhıret yolunda yürüyebilmek için, vazîfeme gidiyorum, demelidir.

O gün Müslümanlara iyilik, yardım ve nasîhat, emr-i ma’rûf, nehy-i münker yapmağı, kalbinden geçirmelidir. Namazda kusur edenlere, günah işliyenlere, emr-i ma’rûf yapmalı, ortam müsaid ise onlara göz yummamalıdır. Böyle niyet eden kimse hep sevap kazanır. Onun her işi, ibâdet olur. Dünyada kazandığı şeyler de, caba olur.
Dünya işlerine çok düşkün olmamalıdır. Meselâ, çarşıya herkesten önce gidip, herkesten sonra çıkmamalı. Tehlikeli işlere girmemelidir. Mu’âz bin Cebel “radıyallahü anh” buyuruyor ki, “Şeytân, pazarda, yalan, hîle, hıyânet ve yemîn ettirerek Müslümanları günaha sokmağa çalışır. Önce gidip, geç çıkanlara daha çok asılır”.
Hadis-i şerifte buyuruldu ki, “Tüccarın, esnâfın en kötüsü, erken gidip, geç dönenlerdir”. Sabâh namazı kılmadan, Kur’an-ı kerim okumadan ve kitap okuyup birkaç şey öğrenmeden işe gitmemeği âdet edinmelidir.
İhtiyacı kadar dünyalık kazanınca, âhıreti kazanmakla meşgûl olmalıdır. Çünkü, âhıret hayatı sonsuzdur ve ona ihtiyac daha çoktur ve âhıret ticaretinde iflâs etmek üzeredir.

İmâm-ı a’zam Ebû Hanîfenin hocası Hammâd “rahmetullahi teâlâ aleyh”, ticaret yapardı. Baş örtüsü satardı. Hergün, iki habbe kazanınca eşyayı toplar pazardan çıkardı. Büyüklerden bazısı dükkâna, haftada iki gün giderdi. Bir kısmı da, Cum’adan başka hergün gider, öğle namazında geri dönerdi. Bir kısmı nihâyet ikindiye kadar alışveriş ederdi. Hepsi ihtiyacı kadar kazanınca câmi’e gider, ibâdetle, ilim öğrenmekle akşamı yapardı.

Ticaret bizlerin gözünü karartmamalı, yanlış yollara saptırmamalıdır. Unutmayalım ki ne ekersek onu biçeriz. Yüce Allahımız bizlere helalinden kazanç versin. Amin

Dinimizde kul hakkı çok önemlidir. Cenab-ı Allah “Her günahı affederim tövbe edilirse, Ama kul hakkını affetmem” diye buyuruyor. Çünkü kul hakkı; kişilerin arasındadır ve tövbe ile affedilmez. Ancak hakkına geçtiğimiz kişiden helallik almak gerekir.

Kul hakkı beş türlüdür:
1- Mali [Parasal]
2- Nefsi [hayati yönden]
3- Irzi [Haysiyetle ilgili]
4- Mahremi [Namusla ilgili]
5- Dini.

Üzerinde kul hakkı olan buna tevbe için, kul hakkını hemen ödemeli, onunla helalleşmeli, ona iyilik ve dua etmeli. Mal sahibi, hakkı olan ölmüş ise, ona dua, istiğfar edip vârislerine verip ödemeli, bunlara iyilik yapmalıdır. Çocukları, vârisleri bilinmiyorsa, o miktar parayı fakirlere sadaka verip, sevabını hak sahibine bağışlamalıdır.

Bir kimse Peygamberlerin yaptığı ibadetleri yapsa fakat üzerinde bir kuruş kul hakkı bulunsa, bu bir kuruşu ödemedikçe Cennete giremez.

Kul hakkı çok mühimdir. Allahü teâlâ her türlü günahı affedebilir. Ama, kul hakkıyla gelmeyin buyuruyor. Kul hakkıyla gidenin işi adalete bırakılır. Adaletin ne şekilde hüküm vereceği belli olmaz. Allah korusun çok kimse ümitle gider de, hâli perişan olur.

Hakkı geçen kimselerden helallik alalım, kul hakkı üzerimizde gitmeyelim.

İslamiyette kadın üzerinde ki haklar belirtilmiştir. Her ne kadar erkekten üstün yaratılmamışsada kadınlara şiddet uygulanmamalıdır. Dinimizde şöyle buyurulmaktadır; ” Sizin en hayırlınız eşleri ile iyi geçinenlerdir. ” demiştir. Kadınına zulüm eden kişi iflah olmaz. Biz ailemizle iyi geçinmeliyiz ki işlerimiz rast gitsin, rızgımız bol olsun. İslâm Dîni, kadın hakları üzerinde titizlikle durmuş ve kadını, hiçbir nizâm ve sistemin veremediği müstesnâ bir makâma sâhib kılmıştır. Nitekim Cenâb-ı Hakk Kur’ân-ı Kerîm’inde: “Erkeklerin kadınlar üzerinde hakları olduğu gibi, kadınların da erkekler üzerinde hakları vardır.” (50) buyurmuştur.

Rasûlullâh (s.a.v.) Efendimiz de erkekleri, kadınların hak ve hukûkunu gözetmeye dâvet etmekte ve bu konuda:
“Kadınların haklarını yerine getirme husûsunda Allâh’dan korkunuz! Zîrâ siz onları Allâh’ın bir emâneti olarak aldınız.” (51) buyurmaktadır.
Başka bir hadîs-i şerîflerinde de:
“Sizin en hayırlınız, ehline (eşine ve çocuklarına) en hayırlı olanınızdır. Ve ben de ehline karşı en hayırlı olanınızım.” (52) buyurur.
Peygamber (s.a.v.) Efendimiz, erkeklere, kadınlara dâimâ iyi davranmalarını tavsiye ederek:
“Mü’minlerin îmân bakımından en olgunu ve en hayırlısı, hanımına karşı en hayırlı olanıdır.” (53) buyurmaktadır.

Vedâ Haccı’ndaki meşhûr hutbesinde Peygamber (s.a.v.) Efendimiz:
“Ey insanlar! Kadınlar hakkında Allâh’dan korkunuz! Sizin kadınlarınız üzerinde hakkınız vardır. Kadınlarınızın da sizin üzerinizde hakları vardır.” buyurarak daha yedinci yüzyılda yüzyirmi dört bin müslüman hacı namzedine karşı, kadınların haklarını ilk olarak açıklamışlardır.
Muâviye bin Hayde (r.a.) der ki; Rasûlullâh (s.a.v.)’e: “Ey Allâh’ın Peygamberi, bizim herhangi birimizin hanımının, kocası üzerindeki hakkı nedir?” dedim. Hz. Peygamber (s.a.v.) buyurdular ki: “Yediğin gibi onu da yedirmek, giydiğin gibi onu da giydirmek ve yüzüne vurmamak, onu kötülememek, bir de darılıp ayrı yatmaya mecbûr kaldığında onu, ancak ev içinde yapmaktır.” (54)

Başka bir hadîs-i şerîflerinde:
“Onlara yediğinizden yedirin, giydiğinizden giydirin, onları dövmeyin, onlara çirkin demeyin, fenâ söz söylemeyin!” (55) buyurmuşlardır.
Kadınlarla iyi geçinmek Kur’ân-ı Kerîm’in emridir:
“Kadınlarınızla iyi geçinin; eğer onlardan hoşlanmadı iseniz bile!.. Olabilir ki bir şey, sizin hoşunuza gitmez de, Allâh onda bir çok hayır takdîr etmiş bulunur.” (56)

Hz. Peygamber (s.a.v.) Efendimiz bu konuda:
“Kadınlar hakkında birbirinize hayır tavsiye ediniz!” (57) buyurmaktadır. Kadınlara karşı daima hoşgörülü olmalıdır. Nitekim bir hadîs-i şerîfte:
“Mü’min bir erkek, mü’min bir kadına kızıp darılmasın! Eğer onun bir huyundan hoşlanmazsa, öbüründen memnûn olabilir.” (58) buyurulur.

Bir insanın her işi ve her huyu hoşumuza gitmeyebilir. Fakat iyi niyetli ve ülfet edilir insan, kendi hanımında hoşuna gidecek nice meziyetler bulabilir. Onlarla kendisini memnûn ve mes’ûd edebilir. Bunun için ayıp aramaya değil, meziyet aramaya bakmalıdır. Zîrâ mârifet iltifâta tâbîdir. İltifatsız mârifet zâyîdir. (59)

En kaliteli islami sohbet ve dini sohbet sitesi http://islamsohbeti.net

VEFAT HALİNDE YAPILACAK İŞLEMLER

Elbet birgün hepimiz zamanı geldiğinde bu dünyadan göçüp gideceğiz. islamsohbeti.net olarak bu makalemizde sizlere vefat sonrası yapılacak işlemlerden bahsedeceğiz.

1- İlk yapacağınız şey belediyenin 188 nolu telefonuna cenazenizi bildirmek. Daha sonra vefat eden kişi hastane dışında bir yerde vefat etmiş ise doktordan “Ölüm Raporu” alınması gerekiyor.

2- İkinci aşamada belediyeye başvurularak nereye gömülmek isteniyorsa istenilen yere en uygun mezarlıktan yer istenir. Bu esnada belediye sizden bazı evraklar ister. Bunlar nüfus cüzdanının aslı ve fotokopisi ile ölüm raporudur.

3- Bu işlerle uğraşmak hem sıkıntılı hem de uzun zaman harcama gerektirdiğinden tüm bu hizmetleri veren özel firmalarda var. Fakat birkaç yüz milyonu gözden çıkarmanız gerekiyor.

4- Bütün evrak işleri bitirildikten sonra vefat eden kişiyi defnetmeye sıra geliyor. Cenaze töreni bir camide yapılıyorsa cenaze namazı kılmanız gerekiyor. Bu konuda imam size yardımcı oluyor ve siz sadece imamı takip ederek cenaze namazını kılıyor ve hakkınızı bu kişiye helal ediyorsunuz. Namaz bitiminde tabutu cenaze arabasına kadar taşıma çalışmasına katılabilirsiniz. Sonra topluca mezarlığa giderek gömülme işlemi başlıyor.

5- Eğer ölen kişinin mirascısı iseniz bir müddet de tapu ve vergi dairelerinde uğraşmaya hazır olun.