Ä°SLÂM’DA Ä°CTÄ°MAÄ° NÄ°ZAM

NESEB

İlahi hikmet kadının doğum ve hamilelik mahalli olmasını gerektirmiştir. Bu nedenle kadının evlilik hayatında yalnızca bir erkekle yetinmesi gerekmiş ve aynı anda birden fazla erkekle evlenmesi yasaklanmıştır. Herkesin nesebini tanıması için kadının aynı anda birden fazla erkekle evlenmesi haram kılınmıştır. Şeriat nesebin sabit olması konusuna çok önem vermiş ve bununla ilgili hükmü tüm detaylarıyla açıklamıştır.

Gebeliğin en az süresi altı, genellikle dokuz aydır. En uzunu ise iki yıldır. Bir erkeğin evlendiği kadın, evlilik tarihinin başlangıcından itibaren altı ay sonra doğum yaparsa çocuk erkeğe aittir. Zira Nebi (s.a.v.):

“Çocuk yatağın sahibine aittir” buyurmaktadır. Özetle: Evlilik tarihinden itibaren kadın, altı ay sonra doÄŸum yaptığı için doÄŸan çocuÄŸun evlilik neticesinde meydana geldiÄŸi kesindir.

Ancak erkek, altı ay veya daha fazla bir süre içerisinde doğum yapan karısından doğan çocuğun kendisine ait olmadığını söylerse ve bu durum araştırılıp ispat edilirse, araştırmış olması şartıyla erkeğin bu iddiası kabul edilir. Ancak bu şartlar yerine getirilmezse erkeğin babalığı kabul etmemesinin bir anlamı yoktur. Kabul etse de etmese de çocuk ona aittir. Böylesi bir durumda aranan şartlar şunlardır:

Konunun Devamini oku »

Ä°SLÂM’DA Ä°CTÄ°MAÄ° NÄ°ZAM

TALAK

Allah (s.a.v.) evlenmeyi meÅŸru kıldığı gibi boÅŸanmayı da meÅŸru kılmıştır. BoÅŸanmanın meÅŸruluÄŸu kitap, sünnet ve sahabenin icmaı ile sabittir. Kitaptan delil Yüce Allah’ın ÅŸu sözleridir:

“BoÅŸanma ikidir. Ä°yilikle tutmak veya güzellikle bırakmak.” BaÅŸka bir delil:

“Ey Nebi! Kadınları boÅŸadığınız zaman onları iddetine göre boÅŸayın.”

Sünnete gelince: Ömer Ä°bn Hattab’tan şöyle rivayet olunur: “Rasulullah Hafsa’yı boÅŸadı; sonra onu, geri aldı.” Abdullah Ä°bni Ömer şöyle buyurur: “Benim bir hanımım vardı; ben onu seviyordum; ancak babam ondan hoÅŸlanmıyordu. Onu boÅŸamamı istedi. Ben boÅŸamadım. Durumu Rasulullah’a ilettim. O da boÅŸamamı emretti; ben de boÅŸadım.” Sahabe, talakın meÅŸruluÄŸu hakkında icma etmiÅŸtir.

BoÅŸanma; nikah akdinin çözülmesidir. Yani evlilik baÄŸlarının koparılmasıdır. BoÅŸanmanın caizliÄŸi hakkında herhangi bir ÅŸer’î illet yoktur. Helal olması ile ilgili olarak gelen; Kur’an’a ve hadise ait nasslar herhangi bir illeti içermemektedirler.

Konunun Devamini oku »

Ä°SLÂM’DA Ä°CTÄ°MAÄ° NÄ°ZAM

AZÄ°L

Azil, cinsi münabeset esnasında erkeÄŸin meniyi kadının cinsel organının dışına dökmesine denir. Azil ÅŸer’an caizdir. ErkeÄŸin, eÅŸine yaklaÅŸtığında meniyi dışarı dökmesi caizdir. Buhari Ata’dan, o da Cabir’den şöyle rivayet etmiÅŸtir: “Biz, Rasulullah devrinde azil yapardık; Kur’an da iniyordu.” Yine Ata’dan, o da Cabir’den iÅŸitmiÅŸtir: “Biz azil yapardık, Kur’an iniyordu.” Müslim’de ise ÅŸu rivayet yer almaktadır: “Biz, Rasulullah devrinde, azil yapardık, durum Rasulullaha ulaÅŸtı, fakat bize bunu yasaklamadı.” Bu, Rasulullah’ın azil için takriri’dir ve azilin caiz oluÅŸuna delalet eder. Åžayet azil haram olsaydı Rasul (s.a.v.) susmazdı ve haramdır derdi. Buna göre azilin hükmü, sehabe tarafından Rasulullah’a izafe ediliyor. Åžayet sahabe, Rasulullah’ın zamanına nisbet etse idi azil kaldırılmış olacaktı. Açıkça görülüyor ki, Rasulullah meseleye muttalidir. Azil yapanların sorularına veya anlatmalarına karşı susmuÅŸtur veya karar kılmıştır. Azilin cevazi için birçok sahih hadis gelmiÅŸtir. Ahmed, Ebu Davud ve Müslim’in Cabir’den rivayet ettiÄŸi bir hadiste Allah Rasulü (s.a.v.) şöyle buyurmaktadır:

Konunun Devamini oku »